مردمان اولیه جم

قبل از اینکه جد طوایف (مدگماری)جم به این منطقه مهاجرت کند دو جماعت و طایفه در این منطقه زندگی می کر ده اند و به درستی مشخص نیست که این مردم از کجا امده اند .  قسمت بالای منطقه جم طایفه ای بنام قائد باده خواری که اینک اثری از انها نیست و منقرض شده اند.قسممت پایین جم طایفه ای موسوم به شیخ حیات که از ان موقع تاکنون انها ازدیاد پیدا کرده اند.و گسترش یافته اند.در حدود چهارصد سال پیش همزمان با سلطنت صفویه شخصی به نام احمد بختیاری از طایفه چهار لنگ که عنوان قائد مدگماری داشته است .بر اثر اختلاف با اکابر و اقوام خود از کهکلیوی بو یر احمد به این منطقه امده و در جم سکنی گزیده است.بعد از مدتی با طایفه قائد باده خواری در گیر شده و بوسیله قائد ها کشته می شود.فرزندانش به نامهای :یار احمد/عبدل/سید احمد به اتفاق مادرشان از جم به بردستان کوچ می کنند.و از انجا به منظور خونخواهی و تلافی قتل پدرشان گاه گاهی به قائد ها حمله می کردند و تعدادی از انها را می کشتند.تا اینکه قائد ها مجبور شدند با وساطت خان دشتی با انها صلح کنند.بعد از بعد از صلح به پیشنهاد و پادر میانی خان دشتی به جم مراجعت کردند.و به فعالیت کشاورزی و دامداری مشغول شدند.و بتدریج صاحب فرزندان زیلدی می شوند.فرزندان یار احمد اینک نسلی به نام طایفه مشهدی تشکیل داده اند طایفه حاج عبدلی نیز از فرزندان عبدل به شمار می روند.سید احمد نیز دو فرزند به نامهای یوسف و محمدرضا داشته که طایفه قائد یوسفی از نسل یوسف و سایر طوایف جم موسوم به زایر شاه علی/شاه حسینی/محمد شفیع/محمد حاجی/ملا علی میرزا از فرزندان محمد رضا مش باشند.سایر افراد ساکن در جم که جزء هیچکدام از طوایف نمی باشند مردمی هستند که از سایر مناطق مانند:گله دار و طاهری و غیره مهاجرت کرده اند.و همچنین سادات که در جم زندگی می کنند.(عطا نیکخواه ـ ۱۳۷۹ صفحات ۳۱ـ۳۲)  در زمان شاه عباس صفوی یک نفر یهودی دین اسلام می پذیرد و می اید در جم و در مزرعه چاهه که قنات پر ابی است که از کوه بریده اند. و هیچوقت خرابی ندارد سکونت می گزینند.و بر اساس نظریه پذیرش اسلام این قنات به او واگذار می شود.و طایفه خواجه که به چند دسته و تیره تقسیم شده اند. از نسل او می باشند.و رئیس قوم همیشه از سلسله اشرافی ها می باشد.و تاهنوز در بین انها مرسوم است.که خواجه اشرف که جد اعلای انها است ریاست قوم داشته است و ان مزرعه نیز هم اکنون به روستای بزرگی تبدیل و در کوهپایه هفت چاه در بالای جم قرار دارد.(حسین یوسفی ـ ایینه جم صفحه ۵)