شعرا و فرهیختگان جم

میرزا ابوالحسن یغمایی جمی

حجه السلام شیخ خسین صافی

مشهدی علی رفیعی

زایر ابوالحسن جمی

ملا محمد تقی جمی

محمد زکی جمی

عبدالحسن خان جمی

 

 

اینم چندتا عکس ماهواره ای از جم

عکسهایی از شهر و مناظر دیدنی جم

 

عکسهایی از پالایشگاه فجر جم

 

 

تولد حضرت مهدی(ع)

بادهایی که در جم می وزد

بادهایی که در منطقه می وزد از جمله این بادها می توان باد شمال نام برد.همینطور که از اسم ان پیدا است از طرف شمال می وزد و موجب خنکی هوا می شود.باد شمال باران اور نیست اگر اسمان ابری باشد و این باد شروع به وزیدن کند اسمان صاف می شود.معمولا در زمستان بعد از پایان بارندگی این باد شروع به وزیدن می کند و هوا بسیار سرد می شود.بادی نیز از طرف جنوب می وزد که به زبان محلی قوس(کوش) می گویند.اگر این باد در فصل زمستان از طرف روستای مکو بوزد و همچنین از طرف جنوب غرب بوزد احتمال بارندگی زیاد است.با این وجود بیشتر بادهای باران اور از طرف جنوب غرب و جنوب می وزد.باد دیگری که در منطقه می وزد بادی است که از طرف شرق می وزد و به نام سرحد مشهور است.یکی دیگر بادی است که از طرف مغرب می وزد و به نام قبله معروف است در تابستان این باد باعث خشکی هوا می شود.

اب و هوای حاکم بر منطقه جم

شهرستان جم از نظر اب و هوایی با سایر شهرستانهای استان بخاطر کوهستانی بودن و دوری از دریا و ارتفاع مناسب از سطح دریا تفاوت دارد.و بر خلاف دیگر شهرستانها دارای اب و هوای معتدلتری است.و چون اطراف شهرستان کوه احاطه کرده هوای شرجی ندارد.البته در سالهای اخیر به علت تخریب کوهها برای راه سازی مقدار کمی هوای شرجی در بعضی مواقع وجود دارد.بر اساس اطلاعات ایستگاه هوا شناسی جم در سال ۷۸ـ۱۳۷۷ این شهر از سطح دریا ۶۵۰ متر ارتفاع دارد.میزان کل بارندگی در شهر جم در سال ۱۳۷۸ برابر ۴/۲۲۸ میلیمتر بوده است.میزان رطوبت سالانه ۳/۳۶ درصد است که در فصل بهار ۲۳ درصد در تابستان ۳۴ درصد در پاییز ۴۱ درصد و در زمستان ۴۶ در صد است.حداقل رطوبت هوا در ماه اردیبهشت ۹ درصد است و بیشترین در بهمن ماه ۷۹ درصد است.مسیر وزش باد در شهر جم از شمال غربی به جنوب غربی است.متوسط سرعت باددر طول سال ۴۷کیلومتر در ساعت است.حداقل سرعت باد سالانه در ابان ماه ۳۶ کیلومتر در ساعت است و حداکثر سرعت باد در خرداد ماه ۵۶ کیلومتر در ساعت است. 

موقعیت شهرستان جم

در اخرین تفسیم بندی شهرستان جم به دو بخش جم و ریز تقسیم شده است. مرکز بخش جم شهر جم است که ۶۵ کیلومتر با شهرستان کنگان فاصله دارد. و از شمال به بخش ریز و از غرب و جنوب به طاهری و از شمال و شرق به استان فارس محدود می شود.مساحت این بخش ۷۷۴ کیلومتر مربع را فرا می گیرد.شهر جم در ۵۲ درجه و ۱۵ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و ۲۷ درجه و ۴۵ دقیقه عرض شمالی و در ارتفاع ۶۵۰ تا ۷۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد.و از نظر تقسیمات اقلیمی جزء مناطق گرم و مرطوب است.این شهر در دشت وسیعی قرار گرفته است.که در شمال شرقی ان کوه بیخو و در جنوب غربی کوههای پدری(پردیس) و در جنوب شرقی کوه سمرگان قرار دارد.در میان دره های کوههای شهرستان رودخانه های متعددی جریان دارد.در محدوده شهر جم رودخانه بهر باغ و که لنگی از جمله انان است.جهت رودخانه ها از جنوب شرقی به شمال غربی است.که ۱س از گذشتن از جم وارد محدوده ریز شده و به رودخانه سرچشمه و با غان می ریزد.و سپس این رودخانه ها به رودخانه های شیرین و مند و از انجا به خلیج قارس می ریزد.

موقعیت نسبی جم

شهرستان جم بخاطر نزدیک بودن به منابع گاز و وجود پالایشگاه فجر از موقعیت خاصی برخوردار است.در مجاورت شهر جم شهرک توحید با ظرفیت جمعیت ۷۵۰۰ نفر در ارتباط با بهره برداری از منابع گاز در چند سال اخیر ساخته شده است.و همچنین شهرک پارس جنوبی ساخته شده و به بهره برداری رسیده است.و نیز شهرک پتروشیمی در دست احداث است.

روز مبعث

سلام به همه دوستان عزیز  روز عید مبعث را به تمام ایرانیان تبریک می گم

توابع شهرستان جم

شهرستان جم دارای دو بخش ـ دو شهر و پنج دهستان می باشد. که که نام دو شهر و دو بخش ان جم و ریز می باشد.پنج دهستان ان نیز از این قرار است:جم/کوری حیاتی/ریز/انارستان/تشان می باشد.همچنین مرکز شهرستان از چند محله بزرگ تشکیل شده است.که نام انها از این قرار است:چاهه/ولایت/خواجه احمدی/قلعه کهنه/مالچه است.جم از ریز از لحاظ وسعت کوچکتر است ولی تراکم جمعیتی در جم بیشتر از ریز است.هم اکنون نیز به خاطر سکونت خانواده های کارکنان بخشهای  مختلف صنعتی شاغل در عسلویه جمعیت شهر جم در حال افزایش است.

روز پدر

با سلام تولد حضرت علی(ع) را تبریک میگم و این روز را به همه پدران به خصوص پدر عزیز و خوب خودم تبریک می گم

 

اثار و بناهای تاریخی جم

وجود چند امامزاده از جمله شاهزاده سید علی اکبر و سید حبیب الله از نوادگان امام موسی بن جعفر و امامزاده میر محمد در ریز و دو امامزاده دیگر بنام بیراهه و بی بی بانو از جمله بناهای تاریخی مذهبی می باشند.اثار خرابه های شالوده دیوارها و سنگفرشهای قلعه کهنه (سی سواران)که بنای ان را به جمشید نسبت می دهند.که در دوره ساسانی در زمان نویسنده کتاب اثار شهرهای باستانی سواحل و جزایر خلیج فارس احمد اقتداری سالم بوده و از سنگ و ملاط و گچ و ساروج ساخته شده که دیوارهای ان سالم بوده که بعدها به علت بی توجهی مسئولان بصورت تلی از خاک و سنگ درامده است.همچنین کوه تبرکس و اثاری از خرابه های چرم ائینه در جاده ورودی جم که راهنمای دریانوردان بوده است.(بر روی یکی از این چرم ائینه ها در جاده ورودی جم اثر پای بزرگی و یک شمشیر است که به حضرت نوح نسبت می دهند).کانالهای طولانی و تاریک که اب را از دل کوه پدری(پردیس) بیرون می اید.همچنین براساس اطلاعات دریافتی از میراث فرهنگی بوشهر بناهای زیر جزء اثار تاریخی معرفی شده اند:حمام قدیمی مربوط به دوره قاجاریه و مسجد امام و حسینیه شاه نشین و همچنین ارامگاه مرحوم فاضل جمی مجتهد و شاعر جم می توان نام برد. 

مردمان اولیه جم

قبل از اینکه جد طوایف (مدگماری)جم به این منطقه مهاجرت کند دو جماعت و طایفه در این منطقه زندگی می کر ده اند و به درستی مشخص نیست که این مردم از کجا امده اند .  قسمت بالای منطقه جم طایفه ای بنام قائد باده خواری که اینک اثری از انها نیست و منقرض شده اند.قسممت پایین جم طایفه ای موسوم به شیخ حیات که از ان موقع تاکنون انها ازدیاد پیدا کرده اند.و گسترش یافته اند.در حدود چهارصد سال پیش همزمان با سلطنت صفویه شخصی به نام احمد بختیاری از طایفه چهار لنگ که عنوان قائد مدگماری داشته است .بر اثر اختلاف با اکابر و اقوام خود از کهکلیوی بو یر احمد به این منطقه امده و در جم سکنی گزیده است.بعد از مدتی با طایفه قائد باده خواری در گیر شده و بوسیله قائد ها کشته می شود.فرزندانش به نامهای :یار احمد/عبدل/سید احمد به اتفاق مادرشان از جم به بردستان کوچ می کنند.و از انجا به منظور خونخواهی و تلافی قتل پدرشان گاه گاهی به قائد ها حمله می کردند و تعدادی از انها را می کشتند.تا اینکه قائد ها مجبور شدند با وساطت خان دشتی با انها صلح کنند.بعد از بعد از صلح به پیشنهاد و پادر میانی خان دشتی به جم مراجعت کردند.و به فعالیت کشاورزی و دامداری مشغول شدند.و بتدریج صاحب فرزندان زیلدی می شوند.فرزندان یار احمد اینک نسلی به نام طایفه مشهدی تشکیل داده اند طایفه حاج عبدلی نیز از فرزندان عبدل به شمار می روند.سید احمد نیز دو فرزند به نامهای یوسف و محمدرضا داشته که طایفه قائد یوسفی از نسل یوسف و سایر طوایف جم موسوم به زایر شاه علی/شاه حسینی/محمد شفیع/محمد حاجی/ملا علی میرزا از فرزندان محمد رضا مش باشند.سایر افراد ساکن در جم که جزء هیچکدام از طوایف نمی باشند مردمی هستند که از سایر مناطق مانند:گله دار و طاهری و غیره مهاجرت کرده اند.و همچنین سادات که در جم زندگی می کنند.(عطا نیکخواه ـ ۱۳۷۹ صفحات ۳۱ـ۳۲)  در زمان شاه عباس صفوی یک نفر یهودی دین اسلام می پذیرد و می اید در جم و در مزرعه چاهه که قنات پر ابی است که از کوه بریده اند. و هیچوقت خرابی ندارد سکونت می گزینند.و بر اساس نظریه پذیرش اسلام این قنات به او واگذار می شود.و طایفه خواجه که به چند دسته و تیره تقسیم شده اند. از نسل او می باشند.و رئیس قوم همیشه از سلسله اشرافی ها می باشد.و تاهنوز در بین انها مرسوم است.که خواجه اشرف که جد اعلای انها است ریاست قوم داشته است و ان مزرعه نیز هم اکنون به روستای بزرگی تبدیل و در کوهپایه هفت چاه در بالای جم قرار دارد.(حسین یوسفی ـ ایینه جم صفحه ۵)

تاریخچه شهر جم

---

اگر چه اسناد و مدارک تاریخی مستدل و دقیق زیادی در دست نیست.ولی انطور که از گفته های پیشینان و قدما یکی پس از دیگری معروف شد.اینطور استنباط می شود که جمشید پادشاه ایران باستان در حین زدو خورد با ضحاک مار بدوش و جنگ و گریزهای فراوانی که با وی داشته به کوههای ناحیه غربی منطقه جم یعنی  کوهستان پوز پدری (که جدیدا به نام کوه پردیس معروف شده است)پناه می برد.اثار بر جای مانده در کوهستان مزبور مانند برج و باروهای قدیمی و سنگرها و اثار بجای مانده از خانه های محکم در قلل این کوهستان موید این مسئله است.کوهستان توسط گلوگاهی (گلوکلات)به دو قسمت تقسیم می شود.از گلوگاه به طرف شمال مرسوم به گلوگلات با داشتن اثار باستانی فراوان مقر ضحاک بوده است.و سپاهیانش در ان قسمت مستقر بوده اند.ضحاک در همین مکان بر جمشید شاه غلبه کرد.درکتاب ائینه جم علت سقوط جمشید بدین صورت بوده است که دختری از کسان جمشید عاشق یکنفر از افسران ضحاک شاه می شود.افسر به دختر می فهماند که  شرط وصال به دست اوردن قلعه است.و ان دختر یک کماچ نان می اندازد پای کوه و می گوید تو شه کلات همین بود.(تا حال هم بین مردم جم مشهور است که وقتی جنسی رو به کاهش می نهد می گویند تو شه کلات همین بود)و این خیانت باعث سقوط جمشید شاه شد.(کتاب ائینه جم صفحه ۳) یکی از وجوه تسمیه جم بنام ارم(یعنی همان بهشت شداد)در کتاب ایران کنونی این منطقه را بنام جام اسم برده است.فارس به فارس بن طهمورث منسوب است.او که پادشاه عادل و مردم دوست بوده دارای ده پسر بوده که یکی از انها جم(جمشید)بوده است.هر کدام را همان شهری داد که بنام اوست.فرزندان فارس بن طهمورث عبارتند از:جم/شیراز/استخر/فسا(سپا)/جناباد(جنابه ـ گناوه)/کسکر/دارابگرد/کلرازی/ قر قیسا/عقرقوف بوده اند.(ابن فقیه همدانی - مختصر کتاب البلدان صفحه ۱۸۳)  همنامی جم با جم که جزء اول جمشید پادشاه افسانه ای پیشدادی است بسیاری از محققان را بر این داشته که منطقه جم تختگاه او بوده است.جم به معنی نور ماه و بعضی نیز روشنایی خورشید معنی کرده اند.جمشید را روشنایی یا نور ماه گفته اند.به طور دقیق معلوم نیست که از چه زمانی واژه جم به نام این منطقه کوهستانی اطلاق شده است.به نظر می رسد که این نام نیز مثل نام بسیاری از مکان های منطقه جنوب که بیشتر ساسانی هستند از عصر ساسانی به این محل اطلاق شده است.(سید جعفر شهیدی استان زیبای بو شهر صفحه ۳۰۱ )   دهخدا جم را چنین معرفی کرده است:از توابع بلوک گله دار فارس است.شهری به ناحیت پارس و حدود سیراف اباد با مردم بسیار شهری است از فارس که به دستور جمشید بن طهمورث بنا شده است.(علی اکبر دهخدا صفحه ۳۶۹)